Hotel Hartzeer


Hotel Hartzeer - Full colour fantasieën

Full colour fantasieën

Je bent verlaten. Gedumpt. In de steek gelaten. Maar daar wil je nog niet aan. Je kunt je verliezen in complete, tot in detail uitgewerkte fantasieën, in full colour en 3D. Ze kunnen waarachtiger aan gaan voelen dan de realiteit. En waarschijnlijk geef je er ook de voorkeur aan boven de ongezellige en ongewenste werkelijkheid die aan je voeten ligt. Wat precies de reden voor hun bestaan is: het bieden van een feestelijk alternatief, all inclusive en geheel verzorgd door je eigen brein.  

Je kunt helemaal voor je zien dat als je toen die afslag genomen had (wel meegaan naar dat feestje waar je ex die ander ontmoette, hem een maand voordat hij het uitmaakte thuis wel in jarretels verwelkomen in plaats van die ondingen te laten verstoffen in een lade) hoe je leven er dan nu uit zou hebben gezien (helemaal uit jullie dip en innig gelukkig met elkaar, uiteraard). Op een bepaald niveau geloof je dat je met je geest iets in het verleden kunt repareren, dat je in je hoofd alsnog kunt doen wat je eigenlijk, zo weet je achteraf, had moeten doen. Je hoopt op een beter verleden zodat het een andere toekomst oplevert.

Je kunt je levendig voorstellen dat je ex over een paar minuten voor je deur staat met bloemen en zijn tandenborstel, hoe je hem na zijn smeekbede (‘Ik ben de grootste sukkel die er bestaat als ik jou, de liefde van mijn leven, laat gaan’) terug neemt en jullie mindblowing en multi-orgastische goedmaakseks hebben. En hoe jullie niet lang daarna trouwen in dat kerkje dat hij ooit schijnbaar achteloos aanwees. Of daar jullie weddingvows gaan renewen.

Je kunt zelfs in je hoofd nagaan wat je er wel niet voor over zou hebben als het gewoon weer goed komt. Je baan? Je huis? Tien kilo erbij? Een eeuwige uitgroei van 5 centimeter? Je kunt gaan onderhandelen met God en beloven dat je nooit meer dit zult doen (je stem verheffen) en vanaf nu altijd dat zal doen (in alle rede, kalmte en mildheid discussiëren) als Hij er maar voor zorgt dat jullie weer bij elkaar komen.

In de psychologie wordt dat marchanderen met de werkelijkheid ‘magisch denken’ genoemd. Het geeft je het gevoel dat je grip op de zaak hebt. Tijdelijk. Uiterst tijdelijk. Maar het voelt even heel erg goed – totdat je zorgvuldig opgebouwde scenario op een helder moment in elkaar zakt en je weer ogen hebt voor de kloterige werkelijkheid. 

Dat magische denken is goed bedoeld van je brein. Het heeft het beste met je voor. Het wil je beschermen voor een al te grote schok door je een beetje voor de gek te houden. Door vluchtweggetjes te nemen zorgt het magisch denkende brein ervoor dat je de realiteit niet in één keer binnen hoeft te laten komen, maar af en toe van al dat verwerken (niet gek dat daar het woord ‘werken’ in voor komt) mag uitrusten in een droom. Je hebt even respijt. Het is een vluchtheuvel te midden van het voorbijrazende verkeer van een vijfbaansrotonde in Parijs. Je mag best even op die vluchtheuvel gaan staan. Maar je moet er niet je tent opzetten.

Te diep verdwijnen in de fantasie is niet handig. Dan helpt de magiër je niet meer, maar brengt je verder weg van heling. Weet je nog hoe je toen je klein was fantaseerde dat het vloerkleed in de huiskamer een schip was en je werd omringd door de volle zee? Op een gegeven moment riep je moeder dat jullie bijna gingen eten en of je van dat kleed af wilde gaan om je handen te gaan wassen. Wees zelf nu maar even je moeder en roep jezelf tot de orde. Zie dat kleed voor wat het is. Ga ervan af. En ga je handen wassen.