Hotel Hartzeer


Hotel Hartzeer - Assume-toi

Assume-toi

Ik las onlangs de autobiografie van de Belgisch-Amerikaanse modeontwerpster Diane von Fürstenburg (The woman I wanted to be), en man-o-man wat kunnen we een hoop van deze invloedrijke vrouw leren. Sowieso van haar creativiteit, joie de vivre en enorme dosis lef. Maar wat mij het meest bij is gebleven is het volgende:

Diane had rondom haar veertigste een tijdlang een Franse verkering. Ze verkocht haar bedrijf en omdat ze niet zo gauw een nieuw project voorhanden had, verhuisde ze voor hem naar Parijs. Daar bevond ze zich temidden van een groep nogal zwaar op de hand liggende intellectuele types. Je kent ze wel, van die mensen die altijd in het zwart lopen en nachtenlang discussiëren over BELANGRIJKE thema’s. Nu is er uiteraard niets mis met Franse intellectuelen. En de Franse vriend van Diane adoreerde haar en zij adoreerde hem. Ze vond het zelfs fijn om een tijdje niets om handen te hebben en bakte middernachtelijke tosti’s voor de intellectuelen (oké, dat verzin ik er zelf bij) en genoot van haar leven als Parisienne.

Maar toen begon het. De Franse vriend was een paar centimeter korter dan zij. Dus hij vond het toch wel vervelend als zij hakken droeg. Of ze voortaan op platte schoenen wilde lopen. Nou, dat wilde Diane wel. Niks aan de hand, zou je denken. Maar nu was wel het idee in het hoofd van Diane gekropen dat zij wellicht niet helemaal aan zijn wensen voldeed. Want zij hield van uitbundige felgekleurde jurken en cocktails en mode. En hij van Goethe en Tomas Mann en andere beroemde denkers. Ze bedacht dat ze misschien wel wat oppervlakkig was voor hem. En te opvallend. En te… nou ja, niet Frans-intellectueel genoeg.

Twee jaar later was er niets meer van de Diane waar wij allemaal zo van houden over. Ze droeg voornamelijk grijze en zwarte kleding, rokken tot over haar knie, ze had haar haar zelfs korter geknipt en ja, die platte schoenen, hè. Deze vrouw had zichzelf helemaal gemodelleerd naar een ideaalbeeld die niet eens per se het zijne was, maar waarvan zij dácht dat het het zijne was.

En weet je wat hij deed? Hij maakte het uit.

Diane was in zak en as. Een schim van zichzelf. Ze wist niet meer wat ze aan moest (misschien ook letterlijk niet). Ze was alles geworden waarvan ze dacht dat hij het wilde en nog steeds was het niet goed. Gelukkig sprak een hele goede vriend haar toen streng toe. Hij zei: Assume-toi.

Aangezien jullie waarschijnlijk ook geen intellectuele fransozen zijn, zal ik even uitleggen wat de titel betekent. Assume-toi is zoiets als: neem je ware vorm aan. Oftewel: wees jezelf in optima forma. En niemand anders.

Dit was precies wat Diane moest horen. Ze liet haar haar groeien, trok een paar tijgerprint stiletto’s aan en maakte een comeback als nooit tevoren. En ze wist dat wat er ook gebeurde, ze zichzelf nooit meer zo in de steek mocht laten.

Ik denk dat we ons allemaal wel eens te veel aanpassen. Dat is logisch, want de mens is een kuddedier en wij zijn van oudsher afhankelijk van de groep om te overleven. En opvallen betekent ook een makkelijkere prooi zijn voor roofdieren. Of een grotere kans op afwijzing. En daar gaat het binnen een relatie weleens mis.

Sommige partners zijn niet in staat om volledig van iemand anders te houden zoals ze zijn. Dat is een mankement in henzelf. Andere partners houden niet echt (meer) van je, maar blijven toch bij je, om welke reden dan ook. Het probleem is dat als je dit niet doorhebt, je geneigd zult zijn om harder te gaan werken. Je denkt: als ik maar dunner ben, als ik maar slimmer ben, als ik maar succesvoller ben, dan… krijg ik die liefde wel weer terug. En je past je aan. Net zo lang tot er niets meer van je over is.

Natuurlijk verword je altijd een beetje tot elkaar in een relatie. Als je iemand je leven binnenlaat en hij laat jou zijn leven binnen, dan vindt er sowieso een verbreding plaats en dat is heel mooi. Maar weet dat als je je te veel aanpast, je uiteindelijk diep ongelukkig en onzeker zult worden. Daarom kun je beter maar een partner treffen die volledig houdt van wie jij bent, in plaats van dat jij je steeds moet omvormen naar zijn beeld.

Assume-toi. Neem je ware vorm in. Diane deed het. En jij kan het ook.